วันนี้เป็นวันที่สอบthesisครั้งที่3 (ขอเรียกสั้นๆว่าสอบthesisแล้วกัน จิงๆชื่อมันยาว) ก็ผ่านไปได้ด้วยดี
มีอาจารย์ชมมาก อย่าลำพองตัวไปไอ้หนู เพราะแนนต้องรักษาระดับของความดีความชอบตรงนี้ไว้
ไม่ได้ไปเลียแข้งเลียขา แต่เกิดจากความพยายาม ความตั้งใจของแนนต่างหากนะ(แนนโหมดจริงจังเขาบอกมา….)

ก็อย่างที่เขาบอก เป็นแชมป์น่ะยากแล้ว รักษาแชมปืน่ะยากกว่า แต่เราไม่ได้เป็นแชมป์อ่ะไรหรอก เพราะไม่ได้ไปแข่งกับใคร
แต่ก็แข่งกับตัวเองนี่แหละ ที่ยากที่สุดแล้ว ถ้าชนะแล้ว แนนโหมดพักผ่อนจะตามมาเอาคืนฮือๆ แนนโหมดเกมส์
โหมดคอนเสริต์ก็มากันใหญ่เลยเอ้า …9ล9 เหล่านี่แนนโหมดจริงจังเลยต้องมีสติให้ผ่านพ้นอุปสรรคเรื่องการงาน
อุปสรรคที่จะสู้กะโหมดอื่นอีก เหนื่อยแน่ๆ แต่ถ้าแนนทำได้ แนนก็จะบอกใครได้ว่า แนนทำได้

จบ จบ จบ

ขอเล่าเรื่องงวันนี้ไปเดินสยาม ไปหาคุณน้านิตกะพี่ทับทิม
ระหว่างทางเชื่อมรถไฟฟ้า แนนเจอพี่วินฮ่ะ โอยแต๋วแตกเลย(แนนนะ)
พูดอะไรไม่ถูก พี่วินแอบน้อยใจว่า แนนไม่ไปดูคอนเสริตเลย (จิงๆพี่วินไม่ได้น้อยใจหรอก พูดให้แนนมีค่า..)
แนนก็บอกงานgiftเจอกันๆ โอย มันมีรับสมัครเป็นทูตแอมบาสซาเดอร์พี่วินมั้ยเนีย อยากจะไปสมัคร
แต่ช่วงนั้นเก็บกดมาก เพราะทั้งคุณน้าและคุณพี่ไม่มีใครรู้จักพี่วินเลย
ไม่ว่าแนนจะคุยไปไม่รู้กี่ร้อยรอบแล้วก็ตาม…พอได้คุยกับใครสักคนยังกะก๊อกแตก สบายใจขึ้นหน่อย

จบ จบ จบ

มาเรื่อง3 หลังจากแนนแต๋วแตก แนนก็คิดได้ว่า หนูอยากสวย
บอกน้านิตไปดูมาสคารากันที่โอเรียลทอล ปริ้นเซส ได้มาอันนึงแหละ 555+
พี่เขาก็ลองแต่งให้แนนนะ
ชมว่าตาหวานงั้นงี้ ตาโตงั้นงี้ โห ความจริงแล้ว แนนโทรมมากเลย เหนื่อยกับการกินที่ร้านสเต็กโกเบ + ไอซ์ มอนสเตอร์ กิน2วันติดเลยฮ่ะ

วันน้มีเรื่องมากมาย ที่เป็นสุข
เพราะแนนคงเหนื่อยมามากแล้วอ่ะมั้ง
แนนขอให้แนนมีความตั้งใจแบบนี้ต่อไป ทั้งในอนาคตอันใกล้ และอันไกล
(คือไม่มีคนอวยพรแนนแล้วใช่มั้ยนี่ 555+)