กำลังเซงอารมณ์อย่างรุนแรง หลังจากผ่านพ้นช่วงเวลาที่มีทั้งความสุขและความเหน็ดเหนื่อยไปได้ไม่กี่วัน กลับมาเซงอีกแล้วอ่ะ เฮอ ไม่อยากพิมเพื่อตอกย้ำตัวเองอีกเลย แต่ก็อดคิดไม่ได้ ทำไม..บางคนถึงต้องเปรียบเทียบชีวิตเรา กับชีวิตใคร ทำไม..บางคนถึงไม่เข้าใจที่เราเป็นเราแบบนี้....สักที..ว่ะ!! ทำไม..บางคนถึงคิดว่า สิ่งที่เราทำนั้นมันผิดเสมอ ไม่คิดหรอว่า มันทำให้เรามีความสุข ทำไม..บางคนจมปรักอยู่กับความคิดโบราณ แล้วผิดใหมที่เราเกิดมาในโลกปัจจุบัน ทำไม..บางคนถึงคิดว่า สิ่งที่คนอื่นทำ มันดี แต่สิ่งที่กูทำ...มันช่างเลวร้ายยิ่งนัก ทำไม..บางคนถึงนอกจากไม่ปลอบ ยังซ้ำเติม ทำไม..บางคนไม่อยู่เฉยแต่ก็กลับซ้ำเติม ทำไม..บางคนต้องดูถูก ทำไม..บางคนต้องใส่ใจ"คนอื่น"มากกว่าคนในครอบครัว ทำไม..ไม่คิดบ้างว่า ..เราจะคิดยังไง และเสียใจแค่ไหน ทำไม..ต้องแคร์คนอื่นว่าจะคิดยังไงกับตัวเรา ตัวกู..ของกู ทำไม..แนนไม่เกิดไปเป็นคนอื่นเลยละ Ohly Shit !!อีกแล้ว มันมีอีกหลายทำไมที่สงสัย แต่ก็ไม่อยากหาคำตอบ รู้สึกเบื่อกับปัญหาเหล่านี้จัง มันชักจะมากจนเราทนไม่ไหว ถ้าวันหนึ่งพวกเขา ..เสีย..เราไป มันจะดีมั้ยว่ะ ดีกว่า เอาเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่นแล้วคอยตอกย้ำซ้ำเติมกัน โดยที่ไม่เคยได้ยินคำที่เป็นกำลังใจ..จากใครสักคน